Winkelwagen
0 artikelen
Geen producten gevonden...
Verlanglijst
artikelen
U moet ingelogd zijn om deze functie te gebruiken....
Inloggen
Als u een account bij ons heeft, meld u dan aan.
Maak een account aan bij Eurofuncenter
Door een account aan te maken in deze winkel kunt u het betalingsproces sneller doorlopen, meerdere adressen opslaan, bestellingen bekijken en volgen en meer.
22 Dec 2016

Burton Snowboards

Geschiedenis van Burton Snowboards in 5 minuten...

Als er één merk is geweest die zijn stempel heeft gedrukt op de snowboardsport dan is het Burton Snowboards. Dit merk wordt gezien als de grondlegger van het snowboarden, maar eigenlijk is dat Sherman Poppen. Deze Amerikaanse businessman ontwikkelde in zijn garage in 1965 de Snurfer. De voorganger van het snowboard zoals we dat nu kennen was eigenlijk niets anders dan twee ski's aan elkaar geknutseld met een touwtje eraan. Het mooie van dit verhaal is dat het een afleidingsmanoeuvre was om de dochters van Poppen uit het huis te krijgen, aangezien zijn vrouw destijds zwanger was. Uiteindelijk bleek de Snurfer een groot succes te zijn en al snel was Poppen ook Snurfers aan het maken voor andere kids in de buurt.

 

Drie maanden later en een aantal ontwerpen verder vroeg Poppen patent aan op het ontwerp en werd de verkoopmogelijkheid bekeken. Poppen benaderde een vriend die werkte bij BrunsWick Bowling en Billiards Corp en gaf een licentie uit op het ontwerp aan die firma. Het plan flopte, maar hij maakte het pad vrij voor andere pioniers zoals Jake Burton.
Patent Burton Snowboards 

Ondanks dat het een logisch idee leek, distribueerde Brunswick de Snurfers niet aan de sport winkels, maar aan speelgoed- en gereedschapswinkels. Daar werden ze verkocht voor 10 dollar per stuk. Dit was een grote misstap en zou later op Harvard dienen als case study over hoe je een product niet moet vermarkten.

Burton Snowboards krijgt vorm

Een van de mannen die de fout van Brunswick door had was Jake Carpenter uit Vermont. Toen Jake 14 jaar oud was kreeg hij een door Brunswick gebouwde Snurfer en vanaf dat moment wist Jake wat zijn levenswerk zou worden. Tijdens zijn middelbare school en universiteitsperiode werkte Jake aan het ontwerp van de Snurfer om die te verbeteren. Hij experimenteerde het ene ontwerp na het andere in zijn vrije tijd. Zijn toewijding was onuitputtelijk en met een visie. Jake vertelde tegen Sports Illustrated; met toepassing van serieuze technologie zou Snurfing een serieuze sport kunnen worden in plaats van een goedkoop stuk speelgoed.

Jake Burton Carpenter werkte in de avonduren als bartender in skigebied Stratton en overdag werkte hij aan zijn snowboards in een van een vriend gehuurde werkplaats. Emo Henrich was een directeur van de skischool. In die periode had Jake meer dan 100 modellen gemaakt in Henrich’s werkplaats. Verschillende shapes, houtsoorten en lamineertechnieken. Ondanks alle inspanningen was het niet de tijd voor een nieuwe sport. In Jake zijn gedachten zou hij de boards verkopen en geld verdienen. Helaas tegen de tijd dat zijn boards klaar waren zat het winterseizoen erop en was niemand er meer in geïnteresseerd. Het was een frustrerende start. Het omvatte niet alleen het verzinnen van een nieuw product verzinnen, hij wilde ook een nieuwe sport introduceren.

Na zijn teleurstellende eerste seizoen om zijn boards te verkopen vertrok Jake naar Europa om in de zomer van 1978 zijn boards te testen op de gletsjers van Oostenrijk. Toen het nieuwe winterseizoen naderde ging hij terug naar Amerika om een nieuwe poging te wagen om zijn boards te verkopen. Dit keer beter voorbereid bezocht hij verschillende beurzen. In tegenstelling tot zijn eerste verkoopseizoen was 1978/79 een succes. Mede dankzij een goed marktonderzoek en het opzetten van een verkooporganisatie. De telefoon van deze organisatie stond in de slaapkamer van Jake. Er werd een kantoor opgezet in een oude elektriciteitswinkel in Londonderry, Vermont, waar Jake met de hulp van een paar vrienden de 120cm lange en 17cm brede board bouwde. Aan het eind van het seizoen had Jake 300 boards verkocht, maar hij was nog ver van een break-even-point en de schuld liep elke dag meer op.


Burton eerste Snowboard 



Een nieuw tijdperk

De Snurfer was ongekend populair op dat moment. Ontstegen uit de as van de slechte start was het speelgoed een cult-hit geworden en werden er zelfs Snurf kampioenschappen gehouden. Tijdens het jaarlijkse evenement in Michigan kwamen de Snurfer adepten bij elkaar om te racen op hun boards. Maar de feestdag werd onderbroken door een nieuwkomer: Jake Burton Carpenter die met een van zijn eigen boards wilde meedoen. Na het overtuigen van de race officials om hem mee te laten doen door het opzetten van een open klasse, bond hij zijn board onder en won de wedstrijd. De overwinning was gelijk de doodsteek voor de Snurfer. Het board van Jake was doordachter en was technologisch veel beter ontwikkeld.

Het winnen van de Snurfer kampioenschap was een mooi moment, echter bleek snowboarden als sport pas na 10 jaar bekend bij het grote publiek. Ondanks dat er genoeg interesse was in de sport, waren er niet genoeg mensen om de sport en het merk Burton groter te maken. Aan het eind van het seizoen 1979/80 had Burton 700 boards verkocht. Meer dan een verdubbeling van het totaal van het vorige seizoen, maar hij zat nog steeds onder de winstlijn. Jaar na jaar bouwde het verlies op waarmee Jake in 1981 uiteindelijk met een schuld zat van 130.000 dollar. Ondanks dat lukte het Jake om voortgang te maken en met de steun van zijn vrouw haar familie lukte het om betere bindingen te maken, een betere plastic soort voor de onderkant van het board en de introductie van staalkanten. Dit laatste zorgde ervoor dat het snowboard veel beter te handelen was op de piste. Met de toetreding van andere pioniers als Tom Sims van Sims Snowboards en Dimitrije Milovich van Winterstick werd de vraag naar snowboards groter. In 1984 speelde Jake break even toen de verkoop over de 1 miljoen dollar heen ging.

Het monteren van staalkanten op de boards haalde de skiërs over om het snowboarden te proberen, maar helaas liet een klein aantal skigebieden snowboarders toe. Deze strijd om snowboarders full access te geven heeft jaren geduurd. Toen na onderzoek bleek dat het economisch gezien handig was, werden de snowboarders toegelaten. De skisport zat op een vlakke lijn qua groei in 1979 en dat duurde bijna twee decennia, waardoor bijna 1000 skigebieden hun liften moesten sluiten in de periode tot 1995. Met de groei van de sport werden de bazen van de skigebieden gedwongen om het snowboarden te omarmen.

In 1985 werd 93% van de snowboarders geweigerd, in 1995 lieten meer dan 95% snowboarders toe. Sterker nog, hele marketingprogramma’s werden ontwikkeld om snowboarders te trekken. Dit had een grote impact op een ontwikkelaar van de sport: Jake Burton en zijn nieuwe bedrijf, Burton Snowboards.

De wereld aan zijn voeten

In zijn recordjaar in 1984 reisde Burton naar Europa om een fabriek te openen in Oostenrijk. Innsbruck werd de thuishaven van Burton Europe. Jake had enkele orders uit Europa op individuele basis afgehandeld, maar hij snapte ook dat Europa een belangrijke speler was met eindeloos veel skigebieden. Voor het eerst opereerde Burton met zwarte cijfers en de aankomende periode zou een tijdperk worden van snelle groei. Burton en andere fabrikanten richten zich voornamelijk op skiërs die het wilde proberen en de overstap wilde maken. Deze crossover benadering had minimale uitwerking. De grote cijfers kwamen uit een heel andere hoek. Surfers en skateboarders die nog nooit een skigebied hadden gezien pakten de sport massaal op. Deze nieuwe wintersport enthousiastelingen zorgden voor een bizar grote groei van de sport, waar Burton en de andere fabrikanten de vruchten van plukte.

In de negentiger jaren was het snowboarden van een niche sport overgegaan in een mainstream sport met een groeiend aantal beoefenaars. Dit resulteerde in een golf van opkomende kleine bedrijfjes die een graantje wilden meepikken van de hype. Burton moest rond 1997 de concurrentie aan met een kleine 300 bedrijven die ook snowboards maakte. In een versplinterde industrie hield Burton toch 36% van de markt. In 1997 produceerde Burton 100.000 boards voor de US alleen. In Europa en Japan lagen die cijfers op hetzelfde niveau. Zoals werd verwacht zou rond de eeuwwisseling een grote opruiming plaatsvinden. Een hoop merken stopten ermee of werden opgeslokt door de grotere snowboardmerken. Hierdoor werd de positie van Burton alleen maar versterkt in de jaren erna.

Wat heeft Burton betekend voor jou als snowboarder

Van een merk dat zich alleen bezighoudt met snowboarden, mag je er vanuit gaan dat alles rondom het snowboarden is voortgekomen is vanuit de visie van Jake en zijn medewerkers is gekomen. Een hoop technologieën bedacht door Burton zijn overgenomen door andere merken en vice versa. Een van de grootste wedstrijden, de US Open, is nog steeds van Burton. In 1998 werd het Learn To Ride programma geïntroduceerd om beginners kennis te laten maken met de sport op een laagdrempelige manier. Het Chill programma is opgezet om kansarme kinderen in de US kennis te laten maken met het snowboarden.

Burton levert een compleet gamma aan snowboards, bindingen, kleding en accessoires. Het merk Anon wordt ingezet op skibrillen en skihelmen. Kijk hier voor al onze Burton Snowboard producten.

In 2019 is Burton nog steeds een privé onderneming, gerund door Donna Carpenter als CEO en Jake als founder en commissaris van het bedrijf.